ใครที่ไปเที่ยวฮอกไกโดช่วงฤดูหิมะปกคลุม บอกเลยเส้นนี้ห้ามพลาด ถือเป็นอีกหนึ่งโปรแกรมเที่ยวได้เลยนะ ตอนแรกพวกเราก็ไม่รู้อะไรหรอก คิดว่าเป็นแค่การเดินทางธรรมดา แต่พอรถไฟเริ่มวิ่งไปซักระยะนึง มองออกไปนอกหน้าต่าง “หุย! ว้าว ว้าว ว้าว!!!” สองข้างทางมันจะเป็นสีขาวสุดลูกหูลูกตา มีบ้านหลังเล็กหลังน้อย เป็นหย่อมๆ ฉากหลังเป็นเทือกเขาซ้อนกันเหมือนภาพวาดลายเส้นเลย คือสำหรับคนท้องถิ่นอาจดูจนชิน แต่คนจากเขตร้อนอย่างเรา มันรู้สึกตื่นตาตื่นใจมากๆ

ในฐานะคนที่ชอบเที่ยวแนวทิวทัศน์นะครับ ตั้งแต่เริ่มทริป พวกเราก็เริ่มที่ ซัปโปโร แล้วก็ไล่ไปตามลำดับ โอตารุ โนโบริเบทสึ ทะเลสาบโทยะ จนกระทั้งถึงโมเม้นที่นั่งอยู่ในรถไฟเส้นนี้ แล้วมองออกไปนอกหน้าต่าง ต้อนนั้นความรู้สึกคือ “เฮ้ย! นี่แหละฮอกไกโด แบบที่ฝันไว้ !!” เหมือนสิ่งที่กดทับอยู่ในใจถูกยกออกไป เพราะช่วงแรกเที่ยวแต่ละที่มันไม่ได้ดั่งใจซะที



อ่านต่อ...

เช่นเดียวกับอีกหลายโรงแรมในทริปนี้ คือตอนจองห้องจะไม่ได้ระบุว่า "ปลอดบุหรี่" เราต้อง request ตามไป แล้วเค้าก็ตอบกลับมาว่าไม่มีห้องปลอดบุหรี่ แต่จะพยายามดูดกลิ่นให้ ซึ่งทำให้กังวลใจเล็กน้อย ถึงปานกลาง ว่ากลิ่นหลังจากดูดแล้วจะอยู่ในระดับที่รับได้หรือเปล่าหนอ แต่ผลสุดท้ายห้องที่ได้ก็ไม่มีกลิ่นเลย

ใครที่ทนกลิ่นบุหรี่ไม่ได้ เวลาจองที่พักในฮอกไกโดก็พยายาม request ไปก็แล้วกันครับ ทั้งทริปนี้ผมไม่เจอห้องที่เหม็นบุหรี่เลย



บริการถือว่าดีมากครับ พนักงานส่วนใหญ่จะเป็นคนสูงอายุ กับ สาวๆที่เป็นคนจีน (คือคนจีนมาเที่ยวฮอกไกโดเยอะมาก) อ่อ ใครมาเตรียมทิป ไว้หน่อยก็ดีนะครับ ดูจากท่าทางของพนักงานที่พามาส่งที่ห้องเหมือนเค้าจะรอรับอยู่นะ พวกเราก็ดันไม่ได้เตรียมเลย คิดว่าที่ญี่ปุ่นเค้าไม่รับทิปซะอีก ควรให้เท่าไหร่ก็ไม่รู้ เลยแกล้งโง่ไปก่อน



อ่านต่อ...

Lake Toya ถ้าใครคิดว่าไม่มีอะไรมาก ลองแวะเที่ยวแป๊บนึงแล้วเดินทางต่อเลย มันก็จะไม่มีอะไรอย่างที่คิดแหละ พอมาถึงก็จะเห็นวิวสวยๆตรงริมทะเลสาบ ซึ่งมันก็จะมีแค่นั้นจริงๆ เดินแป๊บเดียวก็หมดละ

ภาพข้างล่างถ่ายจากหน้าต่างโรงแรม Toya Kanko ครับ



แต่ถ้าลองได้มาพักซักคืน แช่ออนเซ็นซักหน่อย ช่วงเวลาที่อยู่โทยะโกะจะเป็นอีกความทรงจำที่ประทับอยู่ในใจแน่นอน เป็นความรู้สึกที่ผ่อนคลายมากๆ โดยส่วนตัวรู้สึกว่าคุ้มค่าที่ตัดสินใจมาพักที่นี่

เรื่องการเดินทาง ต้องเตือนนิดนึงว่า โทยะ อยู่ระหว่างทางระหว่างซัปโปโรกับฮาโกดาเตะ ซึ่งเป็นเส้นทางที่มีการเดินทางไปมาหนาแน่นมาก ดังนั้นควรจองที่นั่งรถไฟล่วงหน้าอย่างน้อย 1 วัน ไม่งั้นอาจไม่มีที่นั่งได้

สวนขากลับ ถ้าจะออนเซ็นตอนเช้าอีกรอบ ก็จองรถไฟเที่ยวเกือบเที่ยงเลยก็ได้ครับ ตอนแรกผมจะจองประมาณ 10.50 แต่เต็มได้เป็น 11.50 แทน นึกว่าต้องนั่งเซ็งแล้ว ที่ไหนได้ กว่าจะออนเซ็นเสร็จ กว่าจะกินข้าวเช้า แล้วก็ไปเดินถ่ายรูปริมทะเลสาบ (เพราะวันก่อนหน้ามาถึงที่นี่เย็นแล้ว แสงไม่พอเลยไม่ค่อยได้ถ่าย) แป๊บเดียวได้เวลาที่โรงแรมนัดไปขึ้นรถละ (โรงแรมมีบริการรถตู้ส่งไปสถานีรถไฟฟรี แต่เค้ากะเวลาให้มาถึงสถานีประมาณ 11.00 ครับ)

หลังจาก 2 วันแรกของทริป ที่พวกเราเที่ยว 2 เมืองยอดนิยมอย่างซัปโปโรกับโอตารุ ท่ามกลางฟ้าหม่นๆ วันนี้ได้มาเห็นหุบเขานรกในวันฟ้าใส ยอมรับว่ารู้สึกดีขึ้นเยอะเลย แน่นอนครับ ถ้าเทียบกับจุดที่พวกเราประทับใจมากที่สุดในฮอกไกโด ที่นี่ก็ยังถือว่าไม่ได้มีอะไรมากนัก แต่ก็คุ้มค่าต่อการแวะถ้ามีเวลานะครับ อย่างน้อยก็รู้สึกว่าสวยกว่าที่เห็นในรูป แต่ถ้าพลาดก็ไม่ต้องเสียดายมากครับยังไม่ใช่จุดที่จะร้อง "ว้าว!"




ตอนที่เดินมาจนเกือบถึงทางเข้า จะมีจุดทางเข้าเล็กๆใกล้ๆกับที่จอดรถ ตรงนี้จะยังไม่ใช่ทางเข้าหลักนะครับ บันไดตรงนี้ชัน หิมะบนบันไดก็โดนเหยียบจนเป็นน้ำแข็งลื่นๆ อันตรายมาก ไม่เหมาะกับเด็กและผู้สูงอายุอย่างยิ่ง ให้เดินตามถนนไปจนเลยที่จอดรถไป จะเจอป้ายสถานที่ตัวใหญ่ๆ ตรงนี้จะเเป็นทางเข้าหลักครับ



อ่านต่อ...

ใครๆไปฮอกไกโดก็ต้องไปโอตารุ มันก็เลยทำให้ผมอดไม่ได้ที่จะต้องเพิ่มเมืองนี้ใส่เข้าไปในแผนด้วย ทั้งๆที่ไม่รู้ว่ามีอะไรให้เที่ยวนอกจากจุดถ่ายรูปหมาชนบริเวณคลอง พอได้ไปแล้วก็พบว่ามันก็มีแค่นั้นจริงๆครับ พวกเราไปช่วงที่มีเทศกาล มันก็เลยดูโรแมนติกกว่าปกติหน่อย แต่มันก็จบแค่นั้น

ตรงจุดถ่ายรูปมหาชนนี่ มหาชนจริงๆ คือคนเยอะกว่าจะได้มุมเหมาะๆนี่เหนื่อย ส่วนใครที่จะไปถ่ายที่เค้าจุดเทียนกลางคืนช่วงเทศกาลแบบนี้ ถ้ามีขาตั้งกล้องไปด้วยจะช่วยได้เยอะครับ

ถ้าเมืองริมคลองแบบนี้ผม อดเทียบกับแถวเมืองซูโจวประเทศจีนไม่ได้ มีอะไรให้เที่ยวมากกว่านี้เยอะ ตอนเย็นๆเปิดไฟแล้วก็โรแมนติกไม่แพ้ แถมมีเรือแจวให้ล่องไปตามคลองด้วย

สำหรับถนน Sakaimachi ที่มีร้านค้าต่างๆ ที่ใครมาก็ต้องมาเดินเส้นนี้ ไม่รู้ซิ สำหรับพวกเราไม่ใช่ขาช้อป เห็นบางคนเค้ามากินซูชิบ้าง มากินเค้ก LeTao บ้าง แต่พวกเราก็ไม่ใช่ประเภทที่ชอบเที่ยวสไตล์นั้น เครื่องแก้ว กล่องดนตรีก็ไม่ใช่อะไรที่ดึงดูดเท่าไหร่สำหรับพวกเรา ส่วนร้านอาหารประเภทกินอิ่มได้ เห็นมีแต่พวกร้านอาหารทะเล ปูทาระบะแพงๆอะไรพวกนั้น ประมาณว่าตั้งขึ้นมาดักนักท่องเที่ยวโดยเฉพาะเลย (ไม่ได้ไปดูราคา แต่เดาว่าน่าจะแพงกว่าที่ตลาดโจไก ขนาดที่นั่นเป็นตลาดค้าส่ง เรายังรู้สึกแพงเลย ที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยวชื่อดังเดาว่าต้องแพงกว่าแน่นอน) ไม่เจอร้านราเมนซักกะร้านเลย

ต่อให้ใครที่ชอบเที่ยวสไตล์นี้ ก็ยังแนะนำว่าเผื่อครึ่งวันพอครับ เพราะเมืองมันค่อนข้างเล็กครับ

ทริปเที่ยวฮอกไกโดหน้าหนาวของพวกเรารอบนี้ มันพอดีเรียงลำดับแบบเจออะไรที่ไม่ค่อยประทับใจก่อนในช่วงต้น และค่อยๆเจออะไรที่ฟินมากขึ้นเรื่อยๆ และเทศกาลหิมะนี้ก็จัดอยู่ในส่วนต้นๆ ของทริปครับ



ขอแบ่งเป็นประเด็นต่างๆดังนี้

1. สถานที่ และรูปแบบการจัดงาน กรอบสี่เหลี่ยมที่แสนน่าเบื่อ งานส่วนที่เป็นงานปั้นหิมะจะจัดที่บริเวณ สวนโอโดริ สวนสาธารณะขนาดเล็กกลางเมืองซัปโปโร สวนนี้จะเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า แคบ และยาว โดยมีถนนตัดผ่านสวนหลายเส้นมาก เลยทำให้สวนถูกแบ่งเป็นบล็อกสี่เหลี่ยมเล็กๆ หลายๆบล็อก ความต่อเนื่องในการเดินชมงานก็จะถูกขัดจังหวะด้วยไฟแดงเป็นช่วงๆ ในแต่ละบล็อก จะมีปฏิมากรรมขนาดใหญ่เพียงชิ้นเดียว แล้วก็มีเวทีอยู่ด้านหน้าปฏิมากรรม มีการแสดง ร้องรำทำเพลงก็พว่าไป (บางคนก็ร้องเพลงเพราะดีเหมือนกัน)



อ่านต่อ...

ความจริงตอนที่ดูรีวิว หรือรายการทีวีที่พาไปเที่ยวเมืองนี้ ผมก็รู้สึกเฉยๆกับสถานที่แต่ละแห่งที่เค้าพาไปแล้ว แต่ก็เห็นหลายคนไปแล้วแฮปปี้เหลือเกิน ในใจก็แอบหวังว่าหิมะขาวๆที่ปกคลุมทั้งเมือง จะทำให้ดูตื่นตาตื่นใจขึ้นบ้าง ประกอบกับไปเที่ยวช่วงเทศกาลหิมะด้วย ก็น่าจะทำให้คุ้มค่ากับเวลาซักวันสองวัน

แต่..... ผมคิดผิด ถ้าใครที่เป็นคนหลงใหลในความยิ่งใหญ่อลังการของธรรมชาติแบบผม ขอบอกเลยว่าอย่าคาดหวังอะไรกับที่นี่มากนัก เอาไว้ซื้อของฝากก่อนกลับก็พอ คือไม่ค่อยมีไรเลยจริงๆ แม้แต่เทศกาลหิมะที่แสนโด่งดังก็รู้สึกเฉยๆ มีที่รู้สึกดีหน่อยคือ ขึ้น JR Tower ไปชมวิวทั้งเมืองแบบเต็มๆ พร้อมขุนเขาเป็นฉากหลัง



เคยได้ยินคนชมว่าซัปโปโรมีการวางผังเมืองที่ดีมาก ถนนวิ่งตรงตีเป็นตารางหมากรุก ซึ่งก็เป็นอย่างงั้นจริงๆ แต่ผมว่ามันน่าเบื่อ คือเดินเมืองนี้ต้องข้ามถนนบ่อยมาก เพราะวางแนวถนนถี่ๆ ขนาดเดินในสวน odori เดินแป๊บๆก็เจอไฟแดง เดินแล้วแอบเซ็งครับ แล้วก็ไม่ค่อยมีวัด ไม่มีศาลเจ้า ที่สะท้อนความเป็นญี่ปุ่นเลย สวนก็ไม่ค่อยสวย บ้านเรือนก็มีแต่ตึก เรียกว่าตรงกันข้ามกับเมืองเกียวโต เมืองสุดแสนเสน่หา เมืองโปรดของผมแทบทุกอย่างเลย

นั่งไปฮอกไกโดครับ ต้องไปต่อเครื่องที่นาริตะทั้งขาไปและกลับ ก็เลยกลายเป็นทั้งหมด 4 leg ตอนช่วง Bkk-Narita พอดีเจออากาศแปรปรวน เครื่องสั่นเกือบตลอดทริปเลย ลูกเรือหลายช่วงเวลาก็ต้องนั่งคาดเข็มขัด การบริการต่างๆก็อาจหดหายไปบ้าง ดังนั้นไม่วิจารณ์ช่วงนี้ละกัน

แต่ขากลับ Narita-Bkk ค่อนข้างโอเคเลย อากาศดี เลยบินนิ่มสบาย อาหารรสชาติดีกว่าตอนขาออกจากกรุงเทพเยอะ โดยเฉพาะตรงมีซุปมิโซะด้วย อันนี้ได้ใจ

ชอบอีกจุดคือหมอนรองหัวที่ติดกับพนักพิง คล้ายๆกับที่เคยเจอกับศรีลังกันแอร์ แต่อันนี้เค้าทำมาค่อนข้างพอดี คือกำลังสบาย และถ้าใครเอาหมอนรองคอไปเองก็สามารถดันหมอนที่เก้าอี้ให้เลื่อนขึ้นไป แล้วใช้ของเราแทน ตรงนี้ดีจริงๆ

ไม่เหมาะกรณีต่อเครื่องภายในญี่ปุ่น
คือถ้าจุดหมายเป็นเมืองใหญ่ๆ ที่มีบินตรงจากไทย และอารมณ์อยากนั่งรวดเดียว ไม่อยากเปลี่ยนเครื่อง ผมว่า JAL ก็เป็นตัวเลือกที่ดีนะ แต่ถ้าจะไปเมืองเล็กที่ไม่มีบินตรง แล้วอย่างไงก็ต้องไปต่อเครื่องอยู่ดี เช่น ซัปโปโร ผมว่าอย่าไปต่อเครื่องภายในญี่ปุ่นดีกว่านะ เพราะ


อ่านต่อ...

โรงแรมนี้ผมแนะนำมากๆ สำหรับคนที่ไปเที่ยวแถว Sapporo และรอบๆ เช่น Otaru, Noboribetsu เพราะตัวโรงแรมอยู่ติดกับสถานีรถไฟ Shin-Sapporo เลย ไม่แน่ใจว่าเป็นตึกเดียวกัน หรือติดกันแล้วทำทางเดินเชื่อม แต่ที่แน่ๆคือไม่ต้องลากกระเป๋าออกภายนอกเลย

ใครมาเที่ยวหน้าหนาว นี่คือยุทธศาสตร์ที่ต้องยึด!!!
ถ้ามาเที่ยวช่วงหน้าหนาว การที่ไม่ต้องลากกระเป๋าออกนอกตึกมันมีความหมายที่ลึกซึ้งมากๆเลยนะครับ เพราะแปลว่ามาถึงสนามบิน New Chitose แล้วไม่ต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเลย แค่เอาเสื้อหนาวมาใส่เข้าไปอีกตัวก็พอ เพราะตลอดทางจากสนามบินจนถึงห้องพัก คุณไม่ต้องออกไปผจญอากาศหนาวข้างนอกเลย อาจเจอลมที่พัดผ่านมาตามทางเดินบ้างเล็กน้อย ซึ่งเสื้อหนาวตัวเดียวเอาอยู่


อ่านต่อ...