Under the Silver Lake | หายนะหาย

จากผู้กำกับหนังสยองที่ชอบมากๆ อย่าง It follow มาเรื่องนี้ มันน่าสนใจตรงที่เขาเซ็ทเป็นโลกปัจจุบันนี้แหละ แต่หนังมีท่าทีเป็นหนังลึกลับแถวๆ อาณาเขตโรงถ่ายฮอลลีวูดยุค 40-50 ดนตรีประกอบ วิธีเชื่อมฉากอะไรเหล่านี้คือใช่เลย แถมมันยังให้วอลเปเปอร์ในห้องของตัวละครแปะติดโปสเตอร์หนังสัตว์ประหลาด หนังอัลเฟรด ฮิตซ์ค็อก สยองขวัญอะไรต่างๆ ด้วย (และเหมือนจะทรีบิวต์ความเป็นระทึกขวัญแบบฮิตซ์ค็อกด้วยนะ สังเกตดีๆ ในฉากหนึ่ง)



...เรื่องนี้มันมีทั้งสิ่งแปลกปลอมที่ยังดูงงๆ มีความสะกดรอยพฤติกรรมลึกลับแบบหนังฮิตซ์ค็อก ความเหวอกินบางอย่างที่เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามันคืออะไร คือแบบ นึกว่ามันจะมาทางสยองขวัญแปลกๆ แบบหลุดๆ ไปเลย แต่นี่มันมีเรื่องของการพูดถึงโลกถูกควบคุม ออกแบบให้เชื่อ ด้วยน้ำมือของใครบางคน มีความเป็นลัทธิประหลาด ด้วยความที่มันมีอะไรต่อมิอะไรเยอะมากเราเลยจับจุดคลำหาไม่ได้เลยว่า มันเป็นหนังแนวไหน มันมีทุกชนิดของความอินดี้ ทั้งแปลกอธิบายไม่ได้ ตลกร้ายที่ขำกันแบบหึๆ กระตุกขวัญแบบ Horror 1950s

…แน่นอน ความหน่วงๆ เวียดๆ และปล่อยเรื่องไปเนิ่นนานมาก มันเลยทำให้เราไม่สามารถเชื่อมกับมันได้สักทีว่าแก่นของมันคืออะไร นอกจากตามหาคนหายแล้วไปเชื่อมโยงความเชื่อประหลาดๆ และเรื่องเล่าในตำนานที่หลอกหลอนชาวเมืองแถวฮอลลีวูด



เลยกลายเป็นว่า เราชอบแค่บางจุดของมัน บรรยากาศ ดนตรีประกอบ ความเข้าใจเล่นของหนัง ...แอนดรูว การ์ฟีลด์ เรื่องนี้คือเซอร์จัดเลย พี่แกดูไม่ไหว อ่อนล้าและบ้าๆ บอๆ ก็ถือว่าเป็นการสลัดคราบสไปดี้แกออกไปล่ะกัน (หนังให้คิดกับข้อความเมื่อสักครู่นี้ด้วยฉากจิกกัดฉากหนึ่งในเรื่อง ลองไปดู)

Under the silver lake ไม่ถึงกับว่าผิดหวังนะ ไม่แน่ถ้าหากได้ดูอีกรอบ ตกตะกอนใหม่กว่านี้อาจจะชอบมันขึ้นมานิดนึง ก็ถือว่าเป็นหนังที่แปลกประหลาดดี แต่แค่เราไม่สามารถเชื่อมโยงอะไรกับมันได้มากกว่าที่เป็นอยู่ ก็เลยเวียตๆ เซอร์ๆ ตามพระเอกไป

3/5
เนติพงษ์ สิงหะ