A Ghost story (2017)

หนังอินดี้ทุนต่ำที่โดดเด่นอย่างมากในเรื่องขององค์ประกอบและสาระสำคัญภายในเรื่อง เห็นโปสเตอร์กับชื่อเรื่องแล้ว อย่าเพิ่งเข้าใจผิดว่านี่เป็นหนังผีหลอกคนแบบสยองขวัญสั่นประสาทนะครับ มันอาจจะมีกลิ่นอายหรือจังหวะเเบบนั้นเพียงนิดเดียว (นิดเดียวจริงๆ) ในทางตรงกันข้ามหนังมันให้แง่มุมของความเป็นผีที่เราไม่ค่อยได้เห็นนัก ทั้งการเป็นผีที่ไม่ได้มีรูปลักษณ์น่ากลัวหรือจะมีการหลอกคนให้ขวัญผวา

หนังเนิบช้ามากครับ ถ้าใครไม่ใช่คอหนังสายนอกกระเเสหรืออินดี้อาจจะพาลเบื่อเอาง่ายๆ เพราะองค์ประกอบภาพในเรื่องอย่างการถ่ายภาพแช่ไว้เป็นเวลานาน เเช่ภาพนานถึงขนาดที่ว่าเข้าขั้นปล่อยอารมณ์คนดูให้ซึมซับกับภาพตรงหน้าให้มากที่สุด เช่น ฉากการกินเค้กของตัวละครในเรื่องที่เเช่ภาพเหตุการณ์ไว้กินเวลายาวนานมากครับ



รวมไปถึงเนื้อเรื่องที่เเน่นพอสมควร ไม่ได้ดูง่ายเหมือนหนังตลาดทั่วไป ซึ่งแต่ละฉากก็แทรกสัญลักษณ์ นัยนะที่หนังไม่ได้บอกตรงๆผมเลยคิดว่า นี่เป็นอีกหนังอีกเรื่องที่มีองค์ประกอบเนื้อหาให้ขบคิดอยู่พอควร สำหรับเองก็ดูยังคงไม่ได้แก่นสารจากหนังไรมากแต่อย่างหนึ่งที่สัมผัสได้คือ หนังมันให้อารมณ์ที่เปลี่ยวเหงา เคว้งคว้าง ดูล่องลอยไปเรื่อยๆ และการเปลี่ยนผ่านของกาลเวลาในเรื่อง...

ด้วยสัตส่วนภาพที่เป็น 1:33:1(มีแถบดำซ้าย-ขวา) เลยทำให้คนดูมีความรู้สึกว่า ตัวคนเดียว เดี่ยวๆ โดดๆ เข้ากับบรรยากาศหนัง ยิ่งหนังเล่าเรื่องตัวละครแค่คนเดียว กับการเผชิญหน้าโลกหลังความตายที่ดูเหมือนจะไม่ใช่จุดสิ้นสุดของชีวิต แต่กลับพาไปพบกับห้วงเวลาที่หมุนเวียนผ่านไปเรื่อยๆ ผ่านหลายยุคหลายสมัยไปจนถึงย้อนอดีตตั้งแต่สมัยโบราณ ได้เห็นภาพการเปลี่ยนผ่านทั้งสถานที่ สิ่งก่อสร้าง ธรรมชาติและผู้คนที่ล้มหายตายจาก

A Ghost story จึงเป็นหนังอินดี้อีกเรื่องที่มีเนื้อเรื่อง องค์ประกอบที่น่าท้าทายต่อการชมมากครับ ใครคอหนังอินดี้นอกกระเเส ไม่น่าพลาดเรื่องนี้

7.5/10
เนติพงษ์ สิงหะ