Room: ขังใจไม่ยอมไกลกัน

​

หนังดีที่คว้านำหญิงยอดเยี่ยมไปครองจากปีที่ผ่านมา Room เป็นเรื่องที่น่าสนใจตั้งแต่พล็อต จนตัวอย่างออกมาก็น่าดูมากเช่นกัน

เป็นหนังฟอร์มเล็กที่ใช้นักแสดงไม่เยอะ ช่วงครึ่งเรื่องแรกมีแค่สามคนด้วยซ้ำ แต่หนังกลับทำบรรยากาศออกมาได้ดี น่าติดตามเป็นอย่างยิ่ง ขอบอกก่อนเลยว่าอันนี้น่าจะสปอยล์ส่วนหนึ่ง ซึ่งไม่น่าจะสำคัญมากเพราะไม่ใช่เหตุการณ์พลิกหลักๆอะไร บอกก่อนว่าเราแบ่งเป็นสองช่วงคือ ช่วงที่ยังอยู่ในห้องและช่วงที่หนีออกมาได้ ช่วงแรกที่ยังอยู่ในห้องสนุกมาก แสดงดีมากทั้งตัวแม่อย่างบรี และตัวลูกอย่างเจคอบ ซึ่งเป็นเด็กที่แสดงได้เก่งมากนะ เข้าถึงอารมณ์ ส่วนตัวบรีไม่ต้องพูดถึง รางวัลการันตีพร้อมกับการแสดงที่ทำให้เราอิน แต่บรีจะไปโชว์ของช่วงหลังมากกว่า

หนังเรื่องนี้ไม่ได้พูดถึงแค่การหนีออกมาอย่างเดียว แต่ยังพูดถึงช่วงเวลาหลังจากออกมาได้แล้วอีกด้วย โดยเธอต้องเผชิญกับสภาพจิตใจที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป ครอบครัวที่ไม่เหมือนเดิม สิ่งแวดล้อมที่ไม่เหมือนเดิม และจากเหตุการณ์กระทบจิตใจหลายปียิ่งทำให้เธอเริ่มที่จะมีอาการทางจิตมากขึ้น ซึ่งการแสดงของบรีที่เป็นคนที่เผชิญกับเหตุการณ์นั้น เรารู้สึกว่าเขาเป็นจริงๆและรู้สึกจริงๆ ในห้องเธอดูเป็นแม่เป็นผู้ใหญ่ แต่พอออกมาได้เธอดูเป็นเพียงเด็กสาวที่ไม่รู้จะทำอย่างไรกับชีวิต

​

เรารู้สึกเรื่องนี้ให้อะไรกับเราหลายอย่างมาก ยิ่งความสัมพันธ์ระหว่างครอบครัว หรือปัญหาสังคมของการลักพาตัว กระทำชำเรา เรารู้สึกว่าประเด็นเรื่องนี้มันหนักมาก แต่เขาก็นำเสนอออกมาได้ดีมากเช่นกัน ช่วงแรกสนุกมาก แต่ช่วงหลังมันเหมือนหน่วงๆไปบางจุด อาจเป็นเพราะไม่มีอะไรต้องตื่นเต้นแล้ว มีแต่ด้านของผู้หญิงที่เราบอกไป มันเลยอาจจะทำให้หนังเนือย แต่ช่วงแรกเป็นอะไรที่สนุกมากจริงๆจนทำให้หนังเรื่องนี้น่าดูมากอีกเรื่องหนึ่ง

ก็อยากให้ได้ดูกัน ทั้งวิธีการที่พวกเขาหนีออกมา ทั้งการแสดงของทั้งสองคน แล้วก็เนื้อเรื่องของเรื่องนี้ เป็นหนังดีที่ไม่ได้น่าเบื่อ แบบอี๋อะไรเนี่ย แต่เป็นหนังที่ลุ้นได้อีกเรื่องนึงเลย