Mystic River: ปมเลือดฝังแม่น้ำ

​

ตอนแรกเรานึกว่าหนังเรื่องนี้เป็นหนังสืบสวนซับซ้อนซ่อนเงื่อน แบบประมาณหนังทริลเลอร์สืบสวนมีฉากไล่ล่าอะไรอย่างนี้ คือเราเป็นพวกไม่ชอบอ่านเรื่องย่อถ้าอ่านรีวิวของเราหลายๆเรื่องก็จะรู้ได้เลยว่ายัยนี่ไม่รู้เรื่องอะไรแล้วเข้าไปดูหนังเลยนี่หว่า555 เรื่องนี้ก็เหมือนกันค่ะ แค่เห็นว่าหลายคนยกย่องว่าเป็นหนังดี แล้วก็เป็นหนังหักมุม ที่สำคัญที่ดึงดูดเราคือชื่อเรื่องกับโปสเตอร์ค่ะ มันมีอะไรที่ดึงดูดเราแปลกๆ

นี่เป็นหนังดราม่าค่ะ หนักมากๆด้วย แนะนำว่าใครไม่ถนัดหนังดราม่าอย่าดูเลยค่ะเพราะมันจิตตกมากๆ เรานั่งดูแล้วน้ำตามันค้างๆจะไหลก็ไม่ไหลมันค่อนข้างอึดอัดมากทีเดียว แล้วนี่นั่งดูตอนไหน ตอนฝนตกฟ้ามืดๆ อินไปอีกกก

เรื่องเกี่ยวกับครอบครัวนึง ปกติสุขดี ลูกสาวก็ยังอยู่ในวัยรุ่นกำลังคึกคะนองเลย วันนึงก็ออกไปเที่ยวเล่นกับเพื่อน กลายเป็นว่าเธอถูกพบเป็นศพ ซึ่งศพไม่ค่อยโอเท่าไหร่หรอก มันเหมือนถูกทารุณอยู่นิดๆเหมือนกัน ทีนี้คนพ่อเป็นคนที่ค่อนข้างมีอำนาจและรักลูกมาก เขาเลยพยายามทำทุกอย่างเพื่อหาคนร้ายให้พบแล้วจัดการมันซะ แต่ผู้ต้องสงสัยคนนั้นดันเป็นเพื่อนสนิทเก่าสมัยเด็กของเขาที่มีปม

Spoiler

ตอนเด็กๆถูกหลอกไปกักขังข่มขืนแล้วหนีรอดมาได้

​

นี่ตอนเปิดหนังเข้าไปดูนี่เตรียมมันแล้วนะ โหดูหน้าฌอน เพนน์ดิ เควิน เบคอนเงี้ย ลอเรนซ์ ฟิชเบิร์นอีก ไล่ล่ามันแน่ๆเลยเว้ย เปิดเรื่องมา เอื้อก หนังฉายให้ดูปมหลักของเรื่องก็คือกลุ่มตัวละครในตอนเด็ก โอเค...นี่เป็นหนังดราม่า เราไม่ทันได้ตั้งรับเลย555 แต่ก็พบว่าชอบไปแล้ว

การแสดงของนักแสดงในเรื่องนี้ทำให้เราขนลุก การแสดงของฌอน เพนน์ตอนรู้ว่าลูกสาวตายแล้วนี่เรา heart breaking ไปกับเขาเลย คือทั้งๆที่เราไม่ใช่พ่อคน(และไม่มีวันจะเป็นได้5555) แต่เรากลับรู้สึกถึงความสูญเสียที่เขาส่งต่อมาตอนเห็นศพลูก หรือตัวละครหลักของทิม รอบบินส์ที่เรารู้สึกว่าเขาได้รับผลกระทบจากวัยเด็กจริงและถึงแม้จะโตมาเป็นผู้ใหญ่ที่ปกติมีครอบครัวอยู่มีความสุข แต่เราสัมผัสได้ทางแววตาของเขาว่ารู้สึก insecure ตลอดเวลา แต่เหนือสิ่งอื่นใดในเรื่องนี้เราต้องยกให้กับเมียทิมที่ paranoid มากๆ คือเธอเป็นสิ่งที่เติมเต็มให้เนื้อเรื่องสมบูรณ์และฉากในตอนจบที่ทิ้งความเคว้งคว้างไว้ให้กับคนดู

เรื่องนี้ไม่ได้หักมุมมาก แต่ตอนเฉลยคือแบบหนังพาให้เราโกรธไปได้กับตัวละครจริงๆ เราว่าความน่ากลัวของเรื่องนี้ก็คือการที่ทำให้เราอินกับมันได้มากๆนี่แหละ เรารู้สึกเศร้า โกรธ เกลียด เคว้งคว้างไปกับหนัง และเราอยากบอกว่าเราร้องไห้ไปให้กับเรื่องนี้เยอะมาก internally นะ เพราะมันอึดอัดอยู่ข้างใน ซึ่งเราอยากบอกไว้จริงๆว่าใครที่ไม่ชอบหนังเศร้าอย่าเฉียดมาดูเด็ดขาด มันหดหู่และรู้สึกแบบ อะไรวะ ทำไมวะ ถึงแม้การแสดงจะดีมาก ทรงพลังมากทุกตัวละครจนเหมือนพวกเขาเป็นคนนั้นจริงๆ การดำเนินเรื่อง และบทที่อืม โคตรดี คือเรื่องนี้เราชอบมาก รักมาก ไม่ได้คาดหวังอะไรแต่กลับได้อะไรกลับมาเยอะเลย