สิ่งดีๆ ในตัวลูก ปลูกได้ด้วยนิทาน

เจอหนังสือเล่มนี้ในร้านหนังสือ ตอนรอลูกเรียนเปียโนค่ะ สะดุดตาครั้งแรกจากรูปภาพหน้าปก วาดด้วยสีน้ำ สวยงามแบบเรียบง่าย แต่ดูอบอุ่นมาก เลื่อนตาลงมาดูผู้เขียน นามสกุลคุ้นๆนะ แต่นึกไม่ออกว่าเป็นใคร พอเปิดดูคำนิยมข้างใน ถึงได้ประมวลเชื่อมต่อความเข้าใจ อ๋อ...คุณขุนเขา สินธุเสน(นักเขียนที่เราชอบ) เค้าเป็นญาติกัน แล้วคนที่วาดรูปให้ก็เป็นสามีของผู้เขียนนั่นเอง

ตอนแรกนึกว่าจะได้อ่านหนังสือที่บอกว่าอ่านนิทานให้เด็กฟังดีอย่างไร มีเหตุผลใด มีผลการศึกษาวิจัยว่าอย่างไร แบบแนววิชาการ

แต่ผิดคาดเลย !! หนังสือเขียนดีมากๆ อ่านแล้วน้ำตาไหลได้ด้วยอ่ะ

งงไหม?? มา..มา..จะเล่าให้ฟัง เอ้ย! เล่าให้อ่าน

*************************

คุณทิพถวิล เป็นนักเล่านิทานตัวยง ชอบเล่านิทานให้เด็กฟัง โดยจะไปเล่าตามโรงพยาบาล ที่เป็นกลุ่มผู้ป่วยเช่น ผู้ป่วยโรคมะเร็ง เธอทำด้วยความสุข แม้ว่าจะต้องลำบากในการเดินทาง

ช่วงแรกเธอเริ่มต้นหนังสือด้วยการเล่าประสบการณ์ที่เธอไปเล่านิทานที่โรงพยาบาล เธอเขียนได้ดีมาก จนอ่านแล้วคล้อยตาม มองเห็นภาพโดยจินตนาการถึงเด็กๆเหล่านั้นที่ตาเป็นประกายยามฟังนิทาน

มาเสียน้ำตาให้กับเด็กคนชายคนหนึ่งที่ป่วยมาก แต่ขอกลับบ้านเพราะมีความฝันอยากใส่ชุดนักเรียนเป็นครั้งสุดท้าย ไปลาเพื่อน และ อยากบวชเพื่อทดแทนบุญคุณพ่อแม่ พอดีกว่า พิมพ์แล้วเศร้า ไปหาอ่านกันเองนะคะ

ช่วงถัดไป หนังสือก็มีรายละเอียดถึงเรื่องประเภทของนิทาน ประวัติบุคคลสำคัญในโลกนิทาน แนะนำเทคนิคการเล่านิทาน และมาจบตรงนิทานที่คุณทิพถวิลแต่งเองหลายเรื่อง อ่านแล้วสนุกมากค่ะ เธอให้ความรู้แทรกไปกับนิทานได้แบบเนียนมาก อ่านแล้วรู้ว่าเลยว่าเธอตั้งใจให้ความรู้เด็กผ่านนิทาน

ได้เห็นรูปของเธอช่วงกลางๆของหนังสือ ตอนแรกคิดว่าเธอจะอายุมากกว่านี้ เธอดูมีความสุขมากในการทำงานที่เธอรัก

แล้วคุณล่ะ มีความสุขกับงานที่ทำอยู่หรือเปล่า??