คิดถึงวิทยา

โรงเรียนไม่จำเป็นต้องอยู่บนดิน

ยอมรับในครั้งแรกที่ได้ยินชื่อเรื่องว่า ผมนึกว่า มันคือเรื่องของใครสักคนที่ คิดถึงคนชื่อวิทยา

แต่เปล่าเลย เหมือนหนังเรื่องนี้จะไม่มีใครชื่อวิทยาด้วยซ้ำ

หนังว่าด้วยเรื่องของครูสอง อดีตนักมวยปล้ำที่ตกงาน จน สุดท้ายต้องมาจำทนรับงานสอนเด็กๆในโรงเรียนกลางน้ำ ที่ทั้งโรงเรียนมีครูคนเดียวคือเขา

หนังก็ว่าไปตามสูตร แรกๆ สองเอง ก็ไม่ชอบ ท้อ ผิดหวัง เหงา จนวันนึง เขาได้มาเจอสมุดบันทึกเก่าซึ่งเขียนโดยครูแอน อดีตครูสาวที่เคยสอนที่นี่มาก่อน

ไม่น่าเชื่อ สมุดบันทึกเล่มนั้นทำให้เขากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง

คนอะไรหลงรักสมุด

ความรักค่อยๆก่อตัว

ผมชื่นชมแนวคิดของหนังเรื่องนี้ คือ แบบ คิดได้ไง คนรักกันผ่านสมุดบันทึก (อาจไม่ใช่เรื่องแรกในโลกา แต่ ด้วยวิธีการเล่า แบบนี้ ฉากหลังแบบนี้ มันน่ามีเป็นครั้งแรก)

นอกจากสมุดบันทึก และครูแอนแล้ว สิ่งที่สองเริ่มรับรู้ในความรักมากขึ้นเรื่อยๆคือ เด็กนักเรียน

จากความจำใจสอน กลายเป็นความรักและเต็มใจ สองได้เห็นคุณค่าของความเป็นครูอย่างกระจ่างชัด

สองรับรู้ได้ว่า

ความสุขในการสอน

โรงเรียนไม่จำเป็นต้องใหญ่(หรืออยู่บนดิน)
นักเรียนไม่จำเป็นต้องมาก หรือเก่งทั้งหมด
ความเจริญไม่จำเป็นต้องเยอะ

แค่มีเด็กๆที่น่ารัก และสมุดบันทึกที่คนเขียนน่ารัก ก็เพียงพอสำหรับเขา


ความรักมันค่อยๆก่อตัว

สุดท้าย สองจะเจอครูแอนหรือไม่ คงต้องไปติดตามชมในหนัง

บางที ความรู้สึกดีที่ได้คิดถึงใครสักคน มันก็ทำให้หัวใจเป็นสุขได้เช่นกัน


สรุป

เหมาะสำหรับคนที่ต้องการชมหนังรัก แอนด์ ตลก ภาพสวย มีโมเมนต์ซึ้ง แถมเพลงเพราะ

ด้วยมิตรภาพ
'พล มูฟวี่ ไรเดอร์
310159

คะแนน 10/10

ช่องทางการชม

ร้านขายและเช่าหนังทั่วไป

คิดถึงวิทยา Teacher’s Diary

หนังfeel good อีกเรื่องที่แนะนำให้ดูค่ะ ครูสอง (บี้ สุกฤต) และครูแอน (พลอย เฌอมาลย์) เป็นครูอาสาที่โรงเรียนบ้านแก่งวิทยา สาขาเรือนแพที่ตั้งอยู่กลางเขื่อนล้อมด้วยภูเขาและไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ทำให้ทวีคูณความเหงาเพิ่มเข้าไปอีก ในหนังจะเล่าถึงสามช่วงเวลาหลัก ๆ ช่วงแรกคือช่วงที่ครูแอนไปสอนหนังสือที่โรงเรียนบ้านแก่งวิทยาและได้เขียนบันทึกที่เล่าเรื่องชีวิตในขณะที่สอนอยู่ที่นั้น ช่วงที่สองคือช่วงที่ครูสองเข้ามาทำงานต่อจากครูแอนและได้พบสมุดบันทึกเล่มนั้นเข้า เมื่อเวลาผ่านไปเขาก็ตกหลุมรักครูแอนผ่านสมุดบันทึกเล่มนั้น ช่วงที่สามคือช่วงที่ครูแอนกลับมา (แต่จะได้เจอกันมั้ยต้องไปตามลุ้นนะคะ)

ปกติเราเขียนบันทึกเป็นประจำอยู่แล้วค่ะเลยดูแล้วยิ่งชอบ (ถึงเนื้อหาในบันทึกจะไม่มีอะไรเกี่ยวกับหนังก็ตาม55555) หนังแนวนี้ดูสบาย ๆ แถมยังครบรสเลยทีเดียว ตลกมาก ซึ้ง อบอุ่น เหงา ยิ่งดูแล้วก็ยิ่งคิดถึง โดยรวมคือสนุกเลยค่ะ ได้เห็นชีวิตของผู้คนและเด็ก ๆ ที่อาศัยอยู่ในสถานที่แห่งนั้นเห็นธรรมชาติที่สวยงาม และที่สำคัญคือคุณค่าของความเป็นครูที่เป็นแก่นหลักของเรื่อง

ตอนที่เราไปดูหนังเรื่องนี้ ดูที่พารากอนค่ะคือดูจบมีเซอร์ไพรซ์เล็ก ๆ จากนักแสดงในเรื่อง (ตอนแรกนึกว่าบี้กับพลอยมา5555) เด็ก ๆ ที่แสดงในเรื่องมาเซอร์ไพรซ์และมีถามคำถามให้ผู้ชมร่วมสนุกและมีรางวัลมาแจกค่ะ สามารถถ่ายรูปกับน้อง ๆ ได้ด้วยนะคะน่ารักทุกคนเลยตอนนั้นประทับใจมาก