The Martian กู้ตาย 140 ล้านไมล์

ผมอาจไม่ได้ดูหนังมากมายอะไร แต่ในบรรดาหนังในปี 2015 ที่บังเอิญได้ดู ผมยกให้เรื่องนี้เป็นอันดับ 1 เลยครับ

ถ้าพูดถึงความสนุกของเรื่องนี้ ก็มาจากการที่ได้คอยเอาใจช่วยพระเอกว่าจะมีวิธีเอาชีวิตรอดจากสถานการณ์ที่แทบจะสิ้นหวัง คือโดนทิ้งอยู่บนดาวอังคารคนเดียว และมีทรัพยากรที่จำกัดอยู่ได้อีกเพียงไม่นาน สื่อสารกับใครก็ไม่ได้เลย ใครๆก็คิดว่าเขาตายไปแล้ว (แปลว่าจะไม่มีทีมมาช่วยเหลือ) แต่เขาก็ค่อยๆแก้ปัญหาไปทีละเปราะ และพอถึงตอนจบ เราก็จะเข้าใจถึงสิ่งที่หนังเรื่องนี้พยายามจะสื่อ ที่จริงเรื่องของ ดาวอังคาร ทีมสำรวจ อวกาศ นาซ่า พวกนี้เป็นเสมือนแค่บรรจุภัณฑ์สวยๆ ที่ใช้ในการส่งต่อ "ของมีค่า" ชิ้นหนึ่งมาให้ผู้ชม นั่นคือ "แรงบันดาลใจ" ว่า "อย่ายอมแพ้" ไม่ว่าอุปสรรคนั้นจะยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ตาม อยากให้ทุกคนตั้งใจฟังคำพูดของตัวละครในตอนจบให้ดี (ในคลาสเรียนของนักบินอวกาศ) สรุปสิ่งนี้ไว้ได้อย่างดีเยี่ยม

การจบของเรื่องก็เป็นการจบที่น่าประทับใจครับ โดยปกติหนังที่จบดี หายากครับ ส่วนใหญ่ตอนจบมักจะเป็นส่วนที่โดนหักคะแนน แต่เรื่องนี้จบได้แบบลุ้นสนุกมาก

สิ่งเล็กๆน้อยๆ อีกเรื่องที่ผมสังเกตเห็นและชอบมาก คือ การที่เขียนบทให้องค์การอวกาศของจีนยื่นมือเข้ามาช่วยด้วย รวมถึงภาพคนจีนมากมายที่ร่วมลุ้นเอาใจช่วย มันสะท้อนถึงมุมมองของคนอเมริกัน (หรืออย่างน้อยก็ผู้สร้างหนัง) ต่อจีน หรือคนอื่นที่แตกต่างจากตน ที่เริ่มเป็นไปในทางบวกมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น

โดยสรุปแล้ว เรื่องนี้ "ต้องดู" ครับ